Kolejna witryna oparta na WordPressie

kruk a gawron
Świat zwierzę

Kruk a gawron

Przeciętny człowiek nie odróżnia kruka od gawrona. Dla niego to dwie nazwy, które opisują jednego i tego samego ptaka. Tymczasem dość znacząco różnią się od siebie i to pod bardzo wieloma względami. Jeśli choć trochę się zagłębimy w ten problem – to niewykluczone, że już wkrótce sami staniemy się ekspertami zarówno od jednego gatunku jak i drugiego.

Zatem przechodzimy do miniporadnika.

Co łączy kruka z gawronem

Zanim jednak przejdziemy do dość wyraźnych różnic, zacznijmy ugodowo od tego, co łączy owe ptaki. Przede wszystkim należą do tej samej rodziny krukowatych. Wszystkie krukowate należą do najinteligentniejszych z ptaków. Przy czym za najbardziej przenikliwy umysł uznaje się właśnie kruka, choć gawron również daje tutaj radę.

W Polsce spotykamy jeszcze kilka innych gatunków, które je reprezentują, jeśliby wymienić tylko najpopularniejsze, to byłyby to jeszcze: wrony siwe, sroki, kawki oraz sójki.

Przy czym to najczęściej gawrony są mylone z krukami. Pozostałe stworzenia mają cechy dystynkcyjne, które pozwalają nam je szybciej rozpoznać. Tymczasem zarówno kruk jak i gawron są czarne. Gdyby się im przyjrzeć i przestudiować barwę ich upierzenia, to zauważymy, że dostrzeżona czerń przechodzi w wiele innych barw, między innymi fiolet. Jednakże upierzenie kruka jest bardziej jednolite i czerń, w którą jest spowity, jawi się jako głębsza.

Zatem powoli zaczynamy już dostrzegać pierwsze różnice…

Co je dzieli

I tutaj otwiera się duże pole do popisu dla ornitologów czy ptasiarzy, gdyż różnic jest naprawdę sporo, trzeba tylko się tym ptakom nieco bliżej przyjrzeć. Na przykład w locie. Kruk swoimi rozmiarami przewyższa takich łowców jak jastrząb czy myszołów, natomiast gawron prezentuje się w tym względzie jak gdyby trochę gorzej. Kiedy gawron mierzy 46 cm przy wadze 480 g, to długość kruka wynosi 64 cm, a do tego jest nawet trzy razy cięższy. Gdyby zatem leciały obok siebie, nie mielibyśmy wątpliwości, który jest który. Takie sytuacje jednak rzadko się zdarzają, dlatego jako obserwatorzy ptaków w locie powinniśmy przyjąć inny punkt odniesienia.

Poza tym dziób kruka jest czarny z takimiż włosami u nasady, zaś dorosły gawron (inaczej to wygląda u młodziaka) dysponuje nagim, zresztą zdecydowanie mniej potężnym dziobem.

Cechą rozróżniającą obydwa gatunki jest także ogon rozpięty podczas lotu. U kruka przybiera kształt romboidalny, natomiast gawrona jest ścięty w klin.

Pamiętajmy i o tym, że gawrony zwykle występują w dużych (a zimą wręcz olbrzymich) stadach, gdyż są to wybitnie towarzyskie ptaki, które do tego przebywają w pobliżu ludzkich siedzib (na przykład miast, osiedli, pól). Kruki często widzimy, jak pojawiają się pojedynczo lub parami. Większe stada to są zazwyczaj gangi młodziaków, które lubią dokazywać. Ponadto wciąż preferują raczej odludne miejsca, mimo że w ostatnich dekadach chętniej pojawiają się bliżej ludzi.

Na koniec jeszcze wspomnijmy, że kruk ma mocniejszą pozycję w kulturze, w różnych legendach podaniach, pełniąc funkcje prorocze; natomiast gawron dzieli los z resztą krukowatych jako po prostu jeden z wielu czarnych ptaków, bez bliżej określonych cech.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *